Verhaal 40-jarige docent kunstgeschiedenis

Jan is een 40-jarige gescheiden vader die het leven in balans probeert te houden. Hij is docent op een middelbare school in Amsterdam en vader van twee kinderen. Twee jongens. Eentje van drie jaar en een van zeven. Het zijn lieve kinderen, maar soms is het lastig om ze te sturen. Jan is een ambitieuze, fulltime docent. Tevens is hij een mentor van 6-vwo klas. Op dit moment zit hij in een hectische fase, de toetsweek is aangebroken en zijn kleine zoon van drie jaar heeft deze week geen crèche. In zulke fases heeft Jan moeite met omschakelen. Hij moet ook zijn zevenjarige zoon brengen en halen.

Hij is klaar met het maken van de toetsen voor de toetsweek. Het enige wat hij deze week moet doen, is de vergaderingen bijwonen en voorbereiden. Jan weet zich gerust te stellen. Eens in de drie maanden maakt hij dit soort piekmomenten mee. Toch ervaart hij het leven als alleenstaande zwaar. Het gemis van zijn vrouw raakt hem nog steeds. Alles alleen doen, is en blijft vermoeiend. Uit zijn lessen weet hij voldoening te halen. De leerlingen waarderen zijn werk en de manier van lesgeven. Aan de andere kant gehoorzamen zijn kinderen. Wat dat betreft zit alles goed.

Glimlachend staart hij voor zich uit. Vervolgens slaat hij zijn agenda open en gelijk verdwijnt de glimlach van zijn gezicht. ‘Back to work,’denkt hij.  Net wanneer hij wil gaan nakijken, begint zijn zoontje plotseling te huilen. Jan staat op en loopt naar hem toe. De jongen kijkt om zich heen en roept: ‘papa kom snel. Een monster wil mij meenemen’. Jan gaat rustig naast hem zitten en legt zijn hand op zijn hoofd. Je hebt een nachtmerrie gehad. Ga maar liggen dan vertel ik je een mooi sprookje. Tien minuten later valt de jongen met een glimlach in slaap. Jan staat op en loopt naar zijn werkplek en maakt rustig zijn werk af. Dat ene glimlachje van zijn zoontje zorgde voor de energie om het werk af te maken. Hoe lastig het leven ook is, Jan weet er op de een of andere manier doorheen te komen. Hij heeft nu maar één droom: zijn kinderen succesvol zien opgroeien. Daarnaast haalt hij alle voldoening uit het onderwijs en is bereid om deze combinatie als uitdaging in zijn leven aan te gaan.

Inspiratie uit het boek: ‘Het bezinksel van de waarheid’
Auteur: Jan Kostwinder

Continue Reading

Bijzondere ervaring zonder enige ervaring

Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in het onderwijs en nu heb ik mijn interesses waar kunnen maken. Tot mijn verbazing kreeg ik een telefoontje van Inwijs (uitzendbureau gespecialiseerd in het onderwijs). Zonder na te denken stem ik in om twee meiden een examentraining/individuele begeleiding M&O 6 VWO  voor twee dagen te geven. Mijn eerste stap in het onderwijs. Voorheen was ik voornamelijk bezig met het geven van voorlichtingen. Geruime tijd ben ik opzoek naar de mogelijkheden om alvast een bijdrage te leveren in het onderwijs.

Een paar dagen later kreeg ik de boeken en ik begon gelijk te beseffen dat ik het niveau niet volledig beheersde. Ik begon te stressen en vervolgens ging ik drie dagen volle bak aan de opgaven zitten. Ik heb er heel veel tijd ingestoken om de tweedaagse bijles/training voor te bereiden.  Zonder enige didactische ervaring of kennis op gedaan te hebben, ging ik ervoor. Deze drie dagen waren hele bijzondere en belangrijke dagen. Het besef dat die leerlingen voor een training 35 euro per uur betalen, motiveerde mij om me harder voor te bereiden. Het was heel makkelijk voor de medewerker van Inwijs om tegen mij te zeggen: ‘Dit kan jij wel’. Ik nam dat ook gelijk aan. Terwijl dat niet helemaal waar was. Alleen de mogelijkheid om alvast werkzaamheden te verrichten in het onderwijs, kwam eindelijk uit. Deze uitdaging ging ik met veel enthousiasme en plezier aan. Toch vond ik het heel eng en spannend. De reden? Ik had geen enkel ervaring in het onderwijs. Maar dit is wat mij interesseert. Ik ben iemand die niet altijd de makkelijkste maar de moeilijkste weg kiest.

Donderdag vertrok ik naar de locatie om die twee meiden bijles te geven. Volle moed en vertrouwend op de voorbereidingen die ik had getroffen. Tot mijn verbazing ging het niet redelijk , maar fantastisch. Het waren hele lieve en enthousiaste meiden. Vanuit een stappenplan probeerde ik hen een structuur aan te leren voor het beantwoorden van de vraag. Ik zag gelijk een vooruitgang en zij gingen beter presteren.’ Geslaagde tweedaagse training’, zo heb ik het ervaren. Nu kan ik met trots zeggen:’ zonder ervaring, toch een hoop bereikt’. Het gaf ontzettend veel voldoening, de houding en de gezichten van de meiden. “Oh ja nu snap ik het’’.

Wat mij verder opviel en daar heb ik nooit bij stil gestaan. De meeste fouten worden gemaakt, doordat de vraag niet begrepen wordt. Als scholier en nog steeds als student, melden docenten voor de toets: ‘Lees de vraag goed’. Nu pas zie ik het en ervaar ik, wat ermee bedoeld wordt. De wijze les is ‘’nothing is impossible, you just need to accept the challenge’’. Voor de rest van mijn leven zal ik de leerlingen motiveren om eerst de vraag in eigen woorden te formuleren, zodat zij daar zo min mogelijk fouten in maken.

Ook interesse om als student/young professional een bijdrage te leveren in het onderwijs? Neem een kijkje op http://inwijs.nl

Continue Reading
1 5 6 7